Litereet – augustus 2019

Hallo lieve lezers,

Het is wel een beetje raar en misschien zelfs enigszins ondankbaar, dat je in een hangmat een stapel boeken gaat liggen lezen, als je bijna een maand lang op het sprookjesachtig mooie, verrukkelijke, zonnige Corsica mag verblijven. Corsica vroeg me herhaaldelijk om te komen zwemmen, duiken, snorkelen, wandelen, klimmen, varen, ontdekken, ruiken, zonnen, eten, drinken en genieten. In die hangmat voelde ik me bijna schuldig, dat de boeken me steeds terug bleven roepen en dat ik wellicht te weinig oog toonde voor de bijzondere schoonheid van het eiland. Ik heb geprobeerd een en ander te combineren, maar alle boeken die zijn meegereisd – zie het berichtje van juli – heb ik in elk geval met veel plezier gelezen.

Wat schrijven betreft: het is gelukt om op Corsica de verhalen van het schrijfproject voor uitgeverij Godijn af te maken, voor de deadline van 31 augustus. Het ‘zinderende zomerverhaal’ (deel 1) en het ‘wrede winterverhaal’ (deel 2) zijn gereed. Mijn werktitel luidt: De prins en het gestolen hart. Dat klinkt sprookjesachtig, maar wees alvast gewaarschuwd, niet alle sprookjes lopen voor iedereen even goed af. Als je benieuwd bent, volg dan de onderstaande link:

https://www.godijnpublishing.nl/auteurs-portfolio-category/project-auteurs/

Ook de andere website met fotogedichten zal weer wekelijks worden aangevuld met nieuw materiaal door Willemien Roos Fotografie en An Tonia Teksten. Neem binnenkort gerust een kijkje op

http://www.pixelsandpoems.nl

Wat de recente literete gastcolumnist betreft: ook die brengt sprookjesachtig nieuws. Rieks Veenker heeft een juweel van een voorleesboek gemaakt, afgelopen juli kroop de Sprookjesvogel uit het ei! Natuurlijk heeft Litereet hier aandacht voor. Deze bekende auteur en musicus schreef o.a. Beestige Morabels en De tuinen van Ginder. Zijn lezenswaardige gastcolumn voor Litereet gaat over sprookjestaal:

In het Groot Etymologisch Woordenboek lees je dat sprookje oorspronkelijk een verkleinvorm is van sproke. Logisch als erover doordenkt. Spreken-sprak-gesproken. Een gesproken vertelling dus. Hoe zit dat met talen om ons heen?

Lees de column verder in Meet & Greet!

Lezers, hartelijk dank, dat jullie weer meelezen op Litereet.

Liefs, An.

Litereet – juli 2019

Lieve Lezers van Litereet,

Via Facebook kennen jullie mij wellicht ook, mijn schrijfnaam is daar ook An Tonia. Er is momenteel een leuk spelletje gaande, waarbij elke dag omslagen van favoriete boeken worden gepubliceerd. Er wordt niets beoordeeld of veroordeeld, maar slechts gedeeld, zodat een ieder allerlei originele lijstjes krijgt voorgeschoteld van lezende en literetende Facebookvrienden.

Ik geef je graag hier een top tien van ‘old time favorites’ uit mijn boekenkast. Vanzelfsprekend zal deze top tien mee veranderen met mijn leesontwikkeling. Er staan veel dichtbundels in mijn rijtje. Wat is het ‘lievelingsrijtje’ uit jouw boekenkast?

En… welke nieuwe literete lievelingen staan er (misschien nog niet) in je kast? Jagersmaan? Vallen is als vliegen? Wees onzichtbaar? Grand Hotel Europa?

Lezers van Litereet, hartelijk bedankt voor jullie support in de afgelopen maanden. Ik waardeer jullie reacties. Fijn dat jullie meelezen! Jullie zijn mijn favoriete litereters!

Omdat het zomertijd is, kunnen jullie pas half augustus 2019 weer post van mij verwachten. Wel zal ik het ABC van verzen en verhalen nog verder trachten aan te vullen.

Ook zal ik de gastcolumns van augustus en september alvast plaatsen, zodat er in elk geval fijne teksten te lezen zijn van mijn volgende super toffe, literete, leuke gastcolumnisten:

Sophie Dijkgraaff (augustus-column) http://www.sophiedijkgraaff.nl en

Rieks Veenker (september-column) http://www.rieksveenker.nl

Tot slot nog een Literete Boekentip

Van Rieks Veenker komt halverwege juli een prachtig kinderboek Sprookjesvogel op de markt!

Fijne zomer lees- en schrijfweken.

Tot in augustus, tot Litereets.

Liefs, An.

Litereet – juni 2019

Het laatste berichtje van juni is een kort verslag van een literaire zomeravond met de sympathieke schrijver van het alom bejubelde Meester Mitraillette, namelijk Jan Vantoortelboom. Hij las vanavond een paar fragmentjes voor uit zijn nieuwe roman Jagersmaan, in De Drvkkerij, de allermooiste boekhandel van Nederland (in Middelburg). Jan van Damme, een bekende journalist hier in het Zeeuwse, stelde hem interessante vragen over zijn nieuwe boek en over zijn schrijverschap, waaruit o.a. bleek, dat schrijven pure noodzaak is voor Vantoortelboom, aangezien hij zijn schrijven vergeleek met drinken.

De auteur gaf een aantal autobiografische elementen prijs, die te herleiden zijn naar een terugkerend thema, namelijk de onmogelijkheid van een goede relatie tussen een moederfiguur en een mannelijke hoofdpersoon. De schrijver vertelde ook over zijn huidige, gelukkige en intens drukke leven, samen met zijn vrouw (die huisarts is) en hun vier kinderen. Ook heeft hij inmiddels een mooie baard gekweekt.

Dat hij daarnaast ook nog tijd vindt om prachtige boeken te maken is eigenlijk wonderlijk en getuigt van veel discipline. De avond in De Drvkkerij vloog voorbij en je raadt al met welk boek ik straks de nacht in ga…

Jagersmaan.

Victor Vanheule moet zijn geboortedorp Elverdinge verlaten, door de armoede en de schande van een onwettelijke dochter, voor wie hij geen vader kan zijn. Victor neemt de boot naa rAmerika, maar spoelt aan in Ierland. Het is 1922: er woedt een burgeroorlog met een versplinterde Ierse Republikeinse Broederschap. In zijn poging een nieuw leven te beginnen, wordt Victor opnieuw dwarsgezeten. Als hij een jong meisje alleen aantreft na de executie van haar vader en ze beiden gevaar lopen, ontstaat er tussen hen en broze band die in stand gehouden wordt door een verbeten vertrouwen in hun redding. Het personage Victor zullen lezers van zijn andere meesterwerk herkennen.

Liefs, An

Litereet – juni 2019

Heerlijk, we zijn onderweg naar de zomer!

Als de zomertijd weer is begonnen, dan sta ik mezelf meestal toe om iets meer boeken aan te schaffen dan gewoonlijk. Ik weersta bovendien de neiging om mezelf te verontschuldigen hiervoor en gedachten zoals deze: ‘ik ben niet verslaafd aan drank/drugs/sigaretten en daarom mag ik best een extra boek’… Als ik daarentegen wél verslaafd zou zijn aan al die dingen, dan zou ik waarschijnlijk juist extra boeken nodig hebben, om daarvan af te kunnen geraken. Leesvoer inslaan is dus een onvermijdelijke activiteit, zeker aan het begin van een aantal relatief rustige zomerweken.

Litereten in de zomer is een van de fijnste dingen die er zijn, vind ik. Ook ben ik van plan het grote Europaboek nog eens fijn te herkauwen, bij voorkeur liggend in het gras, als voorbereiding op een aantal literatuurlessen in de vijfde klassen. “Mijn beste werk moet ik nog schrijven,” beweerde Ilja Leonard Pfeijffer in HP de Tijd in een interview en daarom verheug ik me nu al op zijn volgende werk.

In het Blad bij NRC van afgelopen mei kun je een mooi dubbelinterview lezen, met Ilja en Stella – een schitterend en erudiet stel. Ilja Pfeijffer is classicus en promoveerde op de Griekse dichter Pindarus. In 1998 debuteerde hij als dichter en met zijn roman La Superba won hij de Libris Literatuur Prijs. Zijn nieuwste werk Grand Hotel Europa wordt alom geroemd en geprezen. Journalisten van HP de Tijd noemen hem De grote Eén in Schrijversland. (Dat vind ik een heel klein beetje overdreven, omdat er zich wel meer ‘grote’ jongens en meisjes onderscheiden in de Nederlandstalige literatuur). Ilja’s partner, Stella Seitun, is kunsthistorica en zij promoveerde op het werk van Francesco Fanelli. Zij is werkzaam als onderzoeker.

In de afgelopen weken werd vanuit meerdere hoeken op social media nog eens het nut van ‘lekker lezen’ onderstreept door deze en gene. Eén daarvan is Esmee Buijze, die een TED-talk heeft gehouden over de kracht van lezen. Eén van de voordelen is volgens haar een betere mentale gesteldheid. Ik kan me vinden in alle genoemde voordelen. Zie het YouTube-fragment hieronder:

Esmee Buijze – TED Talk

Mijn schooljaar als docent Nederlands zit er bijna op, nog een week of twee vergaderingen door ploeteren en excursies begeleiden en dan is het weer zomervakantie. Alle externe poëzieprojectjes op de basisscholen zijn weer klaar, alle toetsen van de onderbouw zijn net voor de deadline toch nog nagekeken, de cijfers weer ingevoerd, de herexamens van de vijfdejaars beoordeeld en opgestuurd naar de tweede corrector …

Mijn leerlingen hebben in het afgelopen schooljaar alle filmpjes wel gezien van Arnoud Kuijpers, een collega ‘in het veld’ met een eigen YouTube-kanaal. Hierboven noemt ook hij het nut en het belang van lezen. Inmiddels zijn de laatste lessen Nederlands gevierd met een traditioneel kopje thee en een traktatie voor al die lieve, originele, knappe, intelligente, leuke, dwarse, eigenwijze, onuitstaanbare, karakteristieke, puberale, mooie, geweldige, fantastische, brutale, verlegen en talentvolle jongeren.

Het is tijd voor wat bezinning en rust. De TAO van Poe kreeg ik vorig jaar na de diploma-uitreiking van een mentorleerling – Stef heet hij, een sympathieke jongeman die zijn middelbare schooltijd succesvol heeft afgerond. Het is één van mijn lievelingsboeken momenteel. Poeh is het soort beer, waar ik erg veel van houd, want hij is altijd zichzelf en zijn hele wezen drukt de oude Chinese beginselen van het Taoïsme uit. Dit soort wijsheid kan ik echt heel goed gebruiken, na zo’n intens schooljaar.

Ik ben ervan overtuigd, dat er voor iedereen wel een aantal bijzonder wijze dingen in te vinden zijn, of je nu wel of niet op vakantie gaat:

Ik ben ik / En jij bent jij / Dat weten we allebei; / Maar als je nu de dingen doet / De dingen die jij kan, / Dan vind je heus de Weg vanzelf, / En de Weg komt achter je an!

Liefs, An.