C – Crash

Er was eens een pikant verhaaltje, omdat een uitgever beweerde, dat een echte schrijver gewoon alles durft te zeggen, zelfs in een expliciete seksscène.

Sorry, God, Mam, Opa en Oma – hopelijk hebben ze geen internet in de hemel. Kinderen onder de achttien, sla dit verhaaltje gerust even over. Collega’s, vrienden, buren, het gaat niet over u en evenmin over mij. We beginnen even opnieuw.

Er was eens een meneer met een mooie auto en hij heette Allard.

Allard zat achter het stuur. Hij had zijn jeans longsleeve verwisseld voor een fris turquoise overhemd. Er is geen panacee voor het gevoel van onthechting, dacht hij. Steeds weer moet je iets of iemand loslaten en verder gaan. Hij zag strepen waterdampcondens van vliegtuigen in de lucht, ijskristallen wolksporen in een avondschilderij. Allard dacht aan Ibiza. Gertrude zat naast hem, zijn echtgenote. Ze zouden morgen vliegen.

Enkele gasten kuierde naar de brede duintrappen. Handig manoeuvreerde hij de kolossale wagen in zijn achteruit in een parkeervak tussen de bomen. Verderop spotte hij de elegante zilverkleurige Audi A3 Cabrio van José. Hij kon zijn glimlach niet bedwingen, zelfs een blik op de auto van José maakte hem mateloos gek en geil.

Allard, wat doe je? Ik doe niks, hoezo? Allard, je laat me straks niet de hele tijd alleen zitten hoor.

Allard bromde iets onverstaanbaars en hield het portier vast, toen hij Gertrude liet uitstappen uit zijn roomwitte, vierwielaangedreven Tesla Model S, een uitvoering met een enorm accupakket en dito actieradius. José was er dus al.

Het feest in het Strandcafé was begonnen. Hij verheugde zich op het moment, waarop hij José met haar heerlijke lijf volledig tegen zich aan zou drukken. Ze hadden afgesproken, dat hij haar via achteren zou nemen, maar niet in haar kont.

Kom in me. Nee ik heb geen zin in geaai. Ik wil je meteen in me. Kom op Allard, dieper. Ja, goed zo.

José hield niet van gedoe, ze vertelde hem precies wat ze wilde.

Doe eens wat sneller. Harder. Ja, zo. Ja, daar.

Hij mocht alles van José. Gertrude paste eigenlijk totaal niet bij hem. In haar peperdure bh hingen twee treurige peertjes, waar niemand nog trek in had. José had zalige tieten. De vliegtuigsporen waaierden uit. Weersverandering op komst.

Harder. Geef me pijn. Ik wil alles voelen, Allard, meer je best doen.

Hij beukte hard, wild. José kermde, kreunde.

Ga door.

Terwijl de peertjes op het feest hingen waren Allard en José op de achterbank gekropen. Hij had haar bovenlijf omlaag gedrukt, haar hoofd had ruw gebonkt tegen het kinderslot. Uitzinnig en grof had hij gestoten, in het gewillige vochtige gat, wild van haar omhoog gestoken achterste. Deze manier vond hij het allerlekkerst. Allard kwam klaar, maar José trok zich iets te snel weg.

Genoeg zo.

Ze had een wondje boven haar wenkbrauw en wat schrammen. Er druppelde nog van alles, wat hij haastig afveegde aan een stuk papier op de achterbank.

Ze waren best snel terug. Daarna hadden ze wodka besteld, want iedereen dronk wodka in het Strandcafé. Het afscheidsfeest was gezellig, ook Gertrude leek zich te vermaken. Om half twaalf gingen ze naar huis.

Wat moet dit voorstellen?

Waar Gertrude mee wapperde leek in de verste verte niet meer op een vliegticket. Allard staarde naar het vod .

Dat is eh… gecrasht.

Gertrude reikte tussen duim en wijsvinger wat ze zojuist had opgeraapt. Ze keerde hem behoedzaam de rug toe, als een ontsnapt vrouwtjesdier. Een airborne idee landde bruusk op de Tesla en ze besloot direct weg te vliegen.