Meet & Greet Jan Deurloo

Deze gastcolumnist is het in Zonnemaire woonachtige multi-talent Jan Deurloo, een drukke baas die niet alleen bekend is van https://www.zeeuwsechalets.nl/

Ook is hij als vaste columnist bij WereldRegio bewust bezig met taal en communicatie. Hij onderneemt van alles en nog wat en deze man is getrouwd met de al net zo ondernemende Wilfra Jonker.

Hieronder vinden jullie de mooie, toffe, raak geformuleerde no nonsense – column van mijn neef Jan, in de taal van ons allemaal.

Jan Deurloo

We hebben dezelfde opa en oma, daar zijn we trots op. Maar verder ieder op onze eigen wijze, want jij lijkt niet op mij en ik niet op jou. Maar toch…

Jij leunde veel op je rechterhersenhelft en ik pakte ‘m meestal op links toen we ons later gingen ontwikkelen. Jij met je passie voor de Nederlands taal en ik met mijn passie voor de Nederlandse klanten. Jij bent de juf, ik ben de ondernemer.

Afgelopen weekend vroeg je me om een stukje te schrijven voor je website. Ik voel me vereerd, maar met dezelfde snelheid ook heel onzeker. Die column moest gerelateerd zijn aan de Nederlandse taal. Helemaal jouw interesse als taal- en letterkundige en afgestudeerd in geschiedenis van literatuur, maar totaal niet mijn interesse als overlevings-deskundige in ondernemersland. Ik zie al die collega-letterkundigen van je al over mijn column buigen en met gepaste correctheid het artikel half doorgelezen weer wegklikken.

Nee, geef mij maar een mooie offerte om te maken. Gewoon veilig een keurige motivatie van getallen, netjes onder elkaar in een strakke Excel-sheet. Begeleid door een korte maar pakkende e-mail waarin ik, overal waar een rood streepje onder kringelt, de spellingscontrole zijn werk laat doen.

Als we elkaar maar kunnen begrijpen dan hoeven we toch niet zo gewichtig over taal te doen? Begrijp me goed lieve nicht, ik ben trots op je als je een gedicht publiceert waar je me mee raakt. Maar ik zie ook wel eens stukjes waar ik van in de war raak. Is het kunst of is het tijdverdrijf voor slimmere mensen? Van die mensen die samenkomen op besloten avonden en gewichtig praten over boeken, schrijvers en rode wijn. Ik vraag me af hoe zulke mensen dan over mijn column denken. Taal is gewoon nooit mijn ding geweest. F7 (de oproepbare spellingchecker op mijn laptop) is mijn kennis van de taal. Literair klinkt voor mij een beetje elitair. Mooie voldoendes voor rekenen, maar dikke onvoldoendes voor Nederlands op school. Wat moet ik dan het verschil maken op jouw literaire website?

Het behoud van de marge is mijn werk. Ik maak mijn offertes met passie maar ben streng op de nacalculatie. Ik loop met een rode pen langs alle afwijkingen en probeer mij en mijn team te helpen waar in de toekomst beter op gelet moet worden. Het behoud van het bedrijf. Als ik dat loslaat gaat het vast nog wel even goed. Maar als ik dat langer laat vieren, dan blijft er van mijn zaak niet veel over. Doe jij eigenlijk niet hetzelfde met jouw leerlingen? Met een rode pen langs de fouten lopen om de Nederlands taal vast te houden? Net als mijn bedrijf heeft de Nederlandse taal hoeders nodig die de norm vast houden. Die ervoor zorgen dat we elkaar over jaren nog steeds kunnen begrijpen. Zo maken we ons allebei sterk voor het behoud van de zaak.

Ik zie nu waar we gelijke trekjes hebben als neef en nicht. Het gaat ons er nooit over wie de schuld heeft of wie het fout heeft gedaan. Het gaat om het helpen en leren, het gaat ons om morgen.